28 noviembre 2006

En plena inundación, os galegos xa celebran a chegada dunha nova indemnización.

4 comentarios:

  1. Eche o que hai, a famosa idiosincrasia daquel que nin sube nin baixa escalera algunha; que o que realmente fai e chupar do bote, rasca-lo carallo e resistire co mínimo esforzo (total, pra qué...). Choremos, irmáns, e mamemos o que podamos.
    Excepcionalmente, claro.

    Anonimiño

    ResponderEliminar
  2. Estimado señor bloguero
    Me parece muy mal su postura y su tono irónico, sino satírico, en relación a un problema tan grande como es el que padecen los pobres gallegos de Padrón pa ba jo.
    Bataille
    NB ¿Porqué todo junto es separado y separado es todo junto?

    ResponderEliminar
  3. Ao primeiro post debo dicir que non entendo como si Castelao dibuxou a Galiza como unha vaca comendo herba na nosa terra e cos tetóns en Madrid, onde eran debidamente muxidos, pode algén ter tan pouco sentidiño como para buscar fórmulas alternativas non previstas nin probadas.

    ResponderEliminar
  4. Ao segundo Post:
    Deíxame vostede pasmado Don Pedro ¿que terán que ver as subvencións cos pementos? ¿ou acaso pretende dicir que tras os pementos de Padron os que pican e os que non hai sempre algunha sospeitosa subvención?
    Respecto ao seu segundo comentario só podo decirlle que o seu axioma é semellante a aquel en que un home non entendía porque os avións nos se constrúen co material das caixas negras que é o único que queda en pé cando os paxaros de ferro van ao carallo.

    ResponderEliminar